'Hee, de dag is al om!'
 
 
Er zijn teveel van dezelfde dagen, dan sta ik op, ga naar mijn werk en om vijf uur kijk ik op de klok
en denk 'hee, wat is er gebeurd'! Keihard gewerkt, veel gemist.
 
En voor ik het besef verstrijkt er weer een dag, een dag die ik niet bewust beleefd heb.
Om dit tegen te gaan zei ik altijd 'Ik ga stoppen met werken'.
 
Maar ik wil eigenlijk niet stoppen met werken, ik wil af van het idee dat ik iets moet.
Ik wil bewuster met mijn leven om gaan, genieten van allerlei zaken, waaronder werken.
 
In de loop der tijd kwam ik er achter dat ik automatisch vind dat ik van alles moet.
Ik moet dit doen anders vinden ze me niet aardig. Ik moet het wel doen, anders worden ze misschien boos.
Liegen tegen mezelf want ik moet.
 
IK MOET HELEMAAL NIKS!!!
 
Dat moeten is bij mij een kinkje in de kabel, een kortsluiting in mijn circuit.
Moeten is iets wat mij bij mij iets oproept ('triggered') wat ik eigenlijk niet wil.
 
Met alle logica en redenatie kon ik er niet mijn vinger achter krijgen wat dat nou is, dat oproepen.
Allerlei zoektochten, via ratio en gevoel, brachten geen duidelijkheid.
 
Ik ben toen hulp gaan zoeken. Dat leek me in het begin vervelend, een teken van zwakte.
Maar de oplossing lag niet in het feit dat iemand alles voor mij overnam, uit handen neemt.
Nee, ik had genoeg aan een aantal kritische vragen, een aantal tips, die mij voldoende input gaven
om weer vol energie uit VRIJE WIL verder te gaan .